Ook al doe ik het toch echt al een aantal jaren, het blijft bijzonder: de start van een nieuw schooljaar. Terug kijkend naar de afgelopen periode herken ik een aantal fases bij mezelf.

Fase 1: Ontkenning

Einde van de zomervakantie komt in zicht. Huh? Waar is de tijd gebleven? Ik was nog van alles van plan. Waren dit werkelijk zes weken?

Fase 2: Frisse moed

De inwerkweek. Heerlijk bijkletsen met mijn leuke collega’s. Waar zijn ze geweest? Wat hebben ze meegemaakt? Nog een koffietje doen? Nieuwe parallelcollega’s. Wat zijn ieders kwaliteiten? Welke speerpunten hebben zij voor dit schooljaar? De inrichting van mijn lokaal, veel te veel tijd kwijt aan zaken die toch niemand opvalt. Heerlijk ordenen. De week gaat veel te snel voorbij en er moet ineens nog zoveel (van mezelf).

Fase 3: Gezonde spanning

Aan de eerste schooldag gaat bij ons altijd een ochtend van kennismaking vooraf. Kinderen waarover je al zoveel hebt gehoord tijdens de overdracht eindelijk recht in hun ogen kijken, kleine grapjes, veel geklets over de afgelopen vakantie. Met de dag daarna de eerste schooldag, waarbij ik altijd weer moet wennen aan mijn rol als leerkracht en ‘leider’. Na een lange, luie zomervakantie ben ik die rol altijd weer een beetje ontgroeid.

Fase 4: Wennen

De eerste week. Nog niks gaat vanzelf, bij elke les en activiteit is nog extra uitleg nodig over ‘hoe het hoort’. Voeg daar een nieuwe methode aan toe en ik ben blij dat ik aan het einde van de dag wel een aantal cognitieve zaken kan noemen die ze geleerd hebben. Ook op sociaal-emotioneel gebied herken ik hier een fase van wennen, aan elkaar, aan de juf en haar normen en waarden. De ene dag voel ik me een politieagent, de volgende dag verloopt verrassend soepel. Voordeel: alles waar je het afgelopen jaar op een gegeven moment van dacht: dat wil ik anders, gebeurt nu ook anders.

Fase 5: Onzekerheid

Zelfs na 11 jaar voor de klas, breekt geheid ook deze fase aan. “Ik kan dit helemaal niet! Al die andere jaren had ik geluk met mijn klas en eindelijk val ik door de mand en komt ‘men’ erachter dat ik helemaal geen groep kan vormen, laat staan lesgeven…” Een verrassend lief en attent appje van een vriendin uit Nederland: ‘Lieverd, tot de herfstvakantie denk je altijd dat je dit niet kan.’ Tja.

Fase 6: MIJN kinderen

We bevinden ons nu ongeveer in schoolweek 3. Ik heb het over ‘mijn kinderen’. Dit is de leukste klas die ik ooit heb gehad. Ze begrijpen mijn grapjes en ik die van hen. Er zitten dagen tussen dat het helemaal lekker loopt. Ik merk dat ik zin heb om in deze groep te investeren en hun zin in leren te optimaliseren. In gesprekken met collega’s verdedig ik gedrag en met ouders zijn de eerste contacten gelegd en afspraken gemaakt.

Dat hierna nog een heleboel andere fases volgen, weet ik. Het fijne van een aantal jaren ervaring is dat je je realiseert dat elke fase zijn charme heeft. Dat je weet dat de dagen waarbij niets vanzelf gaat standaard worden beloond door een dag daarna die helemaal geweldig loopt, waardoor je weer realiseert hoe ontzettend veelzijdig het beroep leerkracht is.

 

Geef een reactie