Ik durf met een redelijke overtuiging te zeggen dat een gemiddelde leerkracht vaker verkleed naar zijn werk gaat dan een overijverige carnavalsvierder uit Oeteldonk. Zo was ik recent nog oma, maar heb ik ook regelmatige lesgegeven als: superman, koning, prinses, Hawaïaanse danseres, schaap (jep, kerst), sporter of in pyjama. Dan reken ik de keren niet mee dat we iets deden met crazy hair day, Koningsdag, Sinterklaas of het WK. En dan met volle overtuiging het bijvoeglijk gebruikt voltooid deelwoord uitleggen, welcome to our life!

Dit blog is een pleidooi om vooral regelmatig even gek te doen in de klas, is het niet om je eigen werkvreugde te verhogen, dan wel om die ene stille, introverte leerling uit je klas (die stiekem heel erg van drama en verkleden houdt) uit zijn schulp te laten kruipen.

Ken je dit gevoel? Je hebt een feestje (leuk!). Met een thema (oké!). Degene die het feestje geeft ken je nog niet zo goed en ook de genodigden zijn niet allemaal bekenden. Dan slaat bij mij accuut de twijfel toe: hoe serieus moet ik dit thema nemen? Moet ik een tenue huren inclusief pruik en masker of is een grappig bedoelde zonnebril met bijpassende bloemenkrans genoeg? Verschrikkelijk vind ik die twijfel. Zowel te veel als te weinig kan in dit geval ongemakkelijk zijn.

Als ik dit zelf al verschrikkelijk vind, ga ik er voor het gemak maar even vanuit dat de kinderen uit mijn groep hier ook last van zullen hebben. Door zelf bij het eerste festijn van het schooljaar over-de-top verkleed te gaan, is de standaard voor de rest van het jaar gezet: gek doen is in deze klas leuk. Daarnaast ‘verplicht’ ik vaak ook om mee te doen en neem ik altijd reserve accessoires mee. Want de ‘te weinig’ kinderen balen dat ze er niet aan hebben gedacht en de ‘te veel’ kinderen weten dat de juf het altijd nog erger doet (en het de hele dag volhoudt).

Nou kun je het ‘gek-doen’ in allerlei dagelijkse dingen verwerken, zodat je ook eens je eigen kleding aan kunt. Wel zo leuk!

Een uitgelezen kans zijn je energizers tussen de lessen door: dansen (juist ook eens OP tafel), elkaar nadansen of de juf nadansen. Een team-estafette, waarbij het niet draait om snelheid (wie de snelste van de klas is, weten ze namelijk al na gymles #1), maar juist om samenwerking. Een dramaspelletje waarbij er geïmproviseerd moet worden en waarbij iedereen van jou een rol krijgt. Soms voor de klas, maar vooral heel vaak allemaal tegelijk. ‘Stiekem’ een energizer buiten doen, zonder andere klassen jaloers te maken, kan je doen door de hele weg naar buiten te sluipen en te bukken alsof het om een missie gaat. Succes gegarandeerd.

Iets simpels als controleren of alle toetsen zijn ingeleverd kan saai (kruisje achter je naam) of leuk: allemaal bovenop je stoel staan, als ik je naam noem spring je van je stoel en roep je “Joepie Poepie!”* (*vul in naar keuze). Een dagafsluiting buiten waarbij het de bedoeling is dat je in één zin vertelt hoe je dag was, al schreeuwend vanaf de andere kant van het veld. Tijdens het werken aan een project nog een klassikale aanwijzing geven kan lastig zijn als ze enthousiast bezig zijn: “Handen in de lucht, handen op je hoofd, tong uit je mond!”, geeft je net genoeg tijd om de tip of korte uitleg te geven. Een tas (of kastje/laatje) opruimen aan het einde van de week verdient bij mij een sticker op je hoofd, wat weer een ‘toegangsbewijs’ is voor de weekafsluiting. Een knuffel moet van mij altijd mee tijdens kamp en dierendag, zodat je je als groep 8-er altijd nog kunt verschuilen achter “Ach, het moest van de juf”. Een groep die nogal vaak met z’n drieën op het toilet te vinden was, kreeg van mij in plaats van een plasketting een ‘plas-hoed’ in het thema van het jaar, denk: mijter, paashaas-oren, kerstmuts. Hoe flauwer, hoe beter.

Een veel gehoorde opmerking in de bovenbouw is uiteraard: “Moet het echt juf?” “Ja, het moet.” De kunst van het gek-doen is om het met volle overtuiging te doen, consequent te zijn en iedereen actief te betrekken, waardoor uitlachen geen optie is, maar hardop schateren wel!

Ga morgen eens naar school met het plan om met je klas minstens X keer lekker te lachen. Het zal je humeur zeker verbeteren!

6 Comments on Doe eens gek…

  1. O, dit komt zo uit mijn hart. Mijn toenmalige vriend maakte zelfs de opmerking na foto’s gezien te hebben van een toneelstuk over ‘de liefste moeder’: ‘Het lijkt wel of je je best doet om je zo gek mogelijk voor te doen’, en hij wist niet waar hij kijken moest toen ik als Rintje (van Sieb Posthuma) inclusief zwarte flaporen en een zwarte geschminkte neus met snorharen naar school ging om de KBW te openen. Om over Suske (van Wiske) met een ‘spuugkuif’, gemaakt van een oude voetbal, maar te zwijgen. Het is maar goed dat hij nooit de opmerking van een van de leerlingen van groep 8 heeft gehoord, toen ik vos was en als bruidje verkleed bij het stadhuis rondliep samen met een vrouwelijke collega als bruidegom: ‘Juf, schaamt u zich niet om zo rond te lopen?’
    ‘Nee meid, dat hebben we allemaal voor jullie over.’
    Met die vriend is het niets geworden, dat begrijp je wel. 😉

Geef een reactie